Pierre Hermans neemt afscheid als voorzitter Daags na de Tour: 'Ik was geen wielerliefhebber, maar het moest doorgaan'
BOXMEER – Pierre Hermans stopt na dertien jaar als voorzitter en rondebaas van Daags na de Tour. De ondernemer uit Boxmeer vindt het na dertien edities en op 65-jarige leeftijd tijd om het stokje over te dragen, al blijft hij nauw betrokken bij het evenement dat hij in 2013 mede overeind hield.
Hermans kijkt in het interview terug op zijn jaren als voorzitter, de groei van het criterium, de rol voor Boxmeer en de gemeente Land van Cuijk, en zijn eigen motivatie. “Ik heb voor mijn gevoel lang genoeg gedaan. Ik denk dat het goed is dat een ander het overneemt”, zegt hij. Liefst iemand jonger, voegt hij eraan toe, “of een dame”.
Van ondernemer naar rondebaas
Hermans groeide op in een ondernemersfamilie en wist al vroeg dat hij zelfstandig ondernemer wilde worden. “Sinds 1895, zover we na kunnen gaan, drijven mijn vader en grootvader al handel. Dat heeft mij altijd gefascineerd.” In 1981 begon hij zelf als ondernemer. Het voorzitterschap van Daags na de Tour kwam daar later bij, maar was nooit gepland.
In 2013 werd hij benaderd door de toenmalige burgemeester van Boxmeer, Karel van Soest. De toekomst van het criterium stond onder druk. “Toen werd letterlijk gezegd: de wielerronde houdt op.” Voor Hermans was dat geen optie. “Dat kan niet. Het zet Boxmeer op de kaart en veel ondernemers zijn erbij gebaat. Dit jaar gaat hij door, punt.”
Een organisatie die opnieuw moest worden opgebouwd
Wat hij aantrof, was volgens Hermans minimaal. “Je treft eigenlijk niks aan. Het hele dorp wordt omgebouwd, maar dat moet allemaal in een paar dagen gebeuren en binnen 24 uur na afloop weer worden afgebroken.” Met hulp van bestaande vrijwilligers en bestuursleden kwam de organisatie weer op gang. “Die mensen waren nagenoeg allemaal bereid om mee te helpen. Alleen red je zoiets nooit.”
Het budget lag in de beginjaren rond “ruim een ton tot anderhalve ton”. Inmiddels is dat volgens Hermans zeker verdubbeld. “Kosten stijgen, veiligheidsnormen worden aangescherpt en alles wordt duurder. Dat geldt voor techniek, op- en afbouw en beveiliging.”
Geen wielerexpert, wel beslisser
Hermans benadrukt dat hij geen wielerexpert is. “Ik ben eigenlijk nog steeds geen echte wielerliefhebber.” Toch was dat volgens hem geen belemmering. “Er moest snel veel gebeuren. Dan moet je knopen durven doorhakken, contracten sluiten en financiële verplichtingen aangaan.”
Dat hij uiteindelijk voorzitter werd, ging volgens hem bijna vanzelf. “Ik was een keer niet bij een bespreking en de volgende ochtend hoorde ik dat ik bij acclamatie tot voorzitter was gebombardeerd.” De zichtbaarheid hoorde erbij. “Dan zit je ineens in een cabrio over het parcours. Dat is geen straf.”
Media-aandacht en sfeer
Daags na de Tour groeide onder zijn voorzitterschap uit tot een evenement met landelijke media-aandacht. “Of het nou NOS Studio Sport is, het Journaal, SBS6 of regionale omroepen: ze zijn er allemaal geweest.” Ook Omroep Land van Cuijk was steevast aanwezig. “Dat is altijd een van de eerste interviews op de dag.”
Volgens Hermans zit de kracht van het criterium niet alleen in de renners. “Het draait om het wielrennen, maar vooral om alles eromheen. De sfeer, de horeca, de timing in de zomer.” Het weer speelt daarbij een belangrijke rol. “Met regen scheelt dat omzet. Gedronken wordt het toch wel, maar mensen blijven eerder weg.”
Renners, kosten en veiligheid
Het vastleggen van renners is door de jaren heen complexer geworden. “Vroeger moesten renners hun geld verdienen met criteriums. Dat is nu niet meer zo.” Over exacte bedragen wil hij niet spreken, maar hij zegt wel: “Soms kom je aan een modaal jaarsalaris tekort.”
De veiligheid rond het evenement is aangescherpt. Auto’s in het parcours, ooit gebruikelijk, zijn verdwenen. “Dat is levensgevaarlijk. Als we geen vergunning krijgen, is het eind zoek. Dat spel moet je samen spelen.”
Breed gedragen in de gemeente
Hermans erkent dat er klachten zijn, bijvoorbeeld over geluid. “Dat nemen we serieus. Wat vroeger mocht, mag nu niet meer.” Tegelijk ziet hij breed draagvlak. “Het wordt niet alleen in Boxmeer gedragen, maar door de hele gemeente.” Volgens hem profiteren ook ondernemers indirect. “Mensen komen voor het evenement en keren later terug.”
Terugkijken en loslaten
Wat het hem persoonlijk heeft gebracht? “Ik ben een ervaring rijker en ik ben er trots op. Ik doe het onbezoldigd en met heel veel mensen samen.” Tegelijk is het voor hem goed geweest. “Het is goed zo.”
Na zijn afscheid staat hij straks weer langs het parcours. “Honderd procent. Met een biertje in mijn hand.” Hij verwacht het te missen, “een beetje”, maar kijkt ook uit naar meer tijd voor familie en kleinkinderen. “Niets doen is niets voor mij, maar deze rol laat ik los.”
Over zijn opvolging is nog geen definitieve keuze gemaakt. Wel is duidelijk dat zijn taken mogelijk worden opgesplitst. “Het voorzitterschap, de sponsoring en het woordvoerderschap op de dag zelf: dat zijn eigenlijk drie functies.” Voor Hermans zelf is de cirkel rond. “Ik heb er geen buik van vol, maar ik wil andere dingen gaan doen. Het is goed zo.”
