Mila ruimt het hele jaar door zwerfafval op rondom Beers: ‘Elke week een volle zak’
BEERS – Soms lijkt het wel alsof mensen de openbare ruimte als prullenbak gebruiken. Zo ervaart Mila Leeuwerik uit Beers het in ieder geval wel. Daarom is zij het hele jaar door bewapend met een afvalzak en een grijper zwerfafval rondom Beers aan het oprapen.
“Ik heb iedere week wel een volle zak”, vertelt Mila. “Dat zijn 52 PMD-zakken vol in het jaar. Wat ik opraap is heel divers. Het gaat van blikjes en sigarettenpakjes tot gebruikte condooms, overblijfselen van lachgasgebruik en verpakking waar drugs in gezeten heeft. Soms zijn het zelfs kasten of matrassen. Daar ga ik zelf niet mee sjouwen, ik laat de gemeente het ophalen.”
McDonalds en KFC
Ze denkt dat veel zwerfafval dat ze vindt afkomstig is van automobilisten die verderop op bij McDonalds of de KFC geweest zijn. “Na drie kilometer is het op en gaat het raam open, en dan dumpen ze hun afval in de berm. Maar er zijn waarschijnlijk ook een hoop scholieren bij die op weg van en naar het Merletcollege van alles gewoon maar laten vallen. Een geluk bij een ongeluk is dat McDonalds inmiddels wel is gestopt met plastic verpakkingen.”
"Gemeente en provincie zie ik hier nooit"
Mila’s vaste rondje, doorgaans in het gezelschap van haar twee honden, voert haar langs De Wiel, het Beerse strandje en de Dommelsvoort. Een paar keer per jaar raapt ze ook zwerfafval op langs het fietspad tussen Beers en Cuijk. Maar wiens taak is het eigenlijk om dat afval op te ruimen? “De gemeente of de provincie, lijkt me. Eerlijk gezegd heb ik ze allebei hier in het buitengebied er nog nooit mee aan de slag gezien. Ze vinden zelf ook dat het niet honderd procent schoon hoeft te zijn. Zolang het aan hun normering voldoet, mag de rest blijven liggen voor mensen als ik om op te rapen. De gemeente heeft het overigens wel enigszins georganiseerd in de zin dat ze burgers faciliteren met materialen en hesjes om zwerfafval te gaan opruimen. Zo ben ik zelf ook aangesloten bij de vrijwilligers van Schoon Bezig Land van Cuijk.”
Frustratie en voldoening
Mila begon met afval rapen in coronatijd. “Toen was ik toch iets meer buiten, denk ik, en viel het me op dat er zo ontzettend veel afval lag. Ik dacht: ik loop toch met mijn honden, ik kan net zo goed een zakje meenemen. Dat rapen maakte best een verschil. Een buurvrouw hielp me er toen nog mee. Die is inmiddels afgehaakt, omdat ze klaar is met andermans afval oprapen.” Die frustratie is er bij Mila ook wel, maar net zo goed ook voldoening. “Het is fijn om te zien als het weer voor even schoon is. Ik kan het afval ook niet meer niet zien liggen. Dus ik denk dat ze aan mij een goede hebben, omdat ik het zal blijven doen zolang ik nog mobiel ben.”
